WŁĄCZ SIĘ
DO RUCHU

Choroba
zwyrodnieniowa stawów

choroba zwyrodnieniowa stawów

Choroba zwyrodnieniowa stawów (ChZS) jest jedną z najczęściej występujących chorób przewlekłych. Szacuje się, że objawy choroby występują u 50% osób po 40 rż. W populacji […]

choroba zwyrodnieniowa stawów

Choroba zwyrodnieniowa stawów (ChZS) jest jedną z najczęściej występujących chorób przewlekłych. Szacuje się, że objawy choroby występują u 50% osób po 40 rż.

W populacji pacjentów geriatrycznych ChZS stanowi najczęstszą przyczynę przewlekłego bólu, niepełnosprawności oraz ograniczenia aktywnego uczestnictwa w życiu
społecznym.

ChZS charakteryzuje się uszkodzeniem chrząstki stawowej, któremu towarzyszy powstawanie wyrośli kostnych – osteofitów oraz procesy zapalne w obrębie błony maziowej i tkanek okołostawowych.

Do charakterystycznych objawów zgłaszanych przez pacjenta w ChZS należą m.in. :

  • ból stawu o różnym nasileniu, początkowo występujący jedynie przy ruchu w stawie, a ustępujący w spoczynku; ból jest najsilniejszy podczas pierwszych ruchów po okresie bezruchu („bóle startowe”); w zaawansowanej chorobie ból może być bardzo silny oraz występować także w spoczynku i w nocy,
  • krótkotrwała sztywność stawu po okresie bezruchu (< 30 min),
  • ograniczenie zakresu ruchów czynnych w stawie, tkliwość stawu,
  • „obrzęk” stawu,
  • niestabilność stawu,
  • trzeszczenia w stawie podczas ruchów,
  • zaburzenia chodu.

Ból jako nieodłączny element choroby

Mechanizm powstawania bólu wynika zarówno ze zmian zachodzących w miejscu toczącego się procesu chorobowego, jak i nieprawidłowości przewodzenia bólu w obwodowym i ośrodkowym układzie nerwowym. […]

Ból jako nieodłączny element choroby

Mechanizm powstawania bólu wynika zarówno ze zmian zachodzących w miejscu toczącego się procesu chorobowego, jak i nieprawidłowości przewodzenia bólu w obwodowym i ośrodkowym układzie nerwowym.
Miejscowo źródłem bólu w ChZS jest zapalenie błony maziowej, zwiększenie ciśnienia wewnątrz stawu, niedopasowanie powierzchni stawowych, osteofity, skurcze oraz przykurcze mięśni. Gromadzenie się płynu stawowego pogarsza dolegliwości bólowe i powoduje niestabilność w stawie. Ponadto przewlekły proces zapalny indukuje włóknienie stawu, w konsekwencji czego dochodzi do usztywnienia stawu.

Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów

Proces leczenia ChZS łączy w sobie zastosowanie trzech metod: niefarmakologicznej, farmakologicznej oraz chirurgicznej. Zawsze postępowanie lekarskie powinno być początkowo ukierunkowane na metody niefarmakologiczne, do których […]

Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów

Proces leczenia ChZS łączy w sobie zastosowanie trzech metod: niefarmakologicznej, farmakologicznej oraz chirurgicznej. Zawsze postępowanie lekarskie powinno być początkowo ukierunkowane na metody niefarmakologiczne, do których należą m.in.

  • edukacja pacjenta,
  • terapia fizykalna,
  • redukcja masy ciała.

W przypadku niedostatecznej skuteczności metod niefarmakologicznych należy rozpocząć leczenie farmakologiczne. Preparatami, które jako znajdują szerokie zastosowanie w chorobie zwyrodnieniowej są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) stosowane miejscowo.

  • Mechanizm działania leków stosowanych miejscowo jest analogiczny w stosunku do leków doustnych tej grupy. Leki te wykazują działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne.
  • NLPZ stosowane miejscowo są skuteczne ( zwłaszcza w przypadkach nasilonego odczynu zapalnego w stawie i okolicznych tkankach).
  • Aplikacja przezskórna NLPZ jest skuteczna jako monoterapia:
    • zapewnia dobrą penetrację do chorych tkanek,
    • wpływa na zwiększenie siły działania przeciwzapalnego
    • i powoduje mniej ogólnych objawów niepożądanych.